Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dn. 26.października 2005r.
(Dz. U. z dnia 31 października 2005 r.)
w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie2)
Na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, z późn. zm.3)) zarządza się, co następuje:
w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie2)
(Dz. U. z dnia 31 października 2005 r.)
Na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, z późn. zm.3)) zarządza się, co następuje:
§ 1. Rozporządzenie określa warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie.
§ 2. Przepisy rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu i budowie telekomunikacyjnych obiektów budowlanych.
§ 3. Określenia użyte w rozporządzeniu oznaczają:
1) antenowa konstrukcja wsporcza - konstrukcję wsporczą anten i urządzeń radiowych;
2) telekomunikacyjny obiekt budowlany - linię kablową podziemną, linię kablową nadziemną, kanalizację kablową, antenowe wieże, maszty i konstrukcje wsporcze, kontenery telekomunikacyjne oraz szafy kablowe;
3) głębokość podstawowa - najmniejszą głębokość usytuowania w ziemi telekomunikacyjnego obiektu budowlanego, dla którego nie wymaga się stosowania zabezpieczenia specjalnego bądź szczególnego;
4) inne obiekty budowlane - obiekty budowlane, których obszary lub struktury są przedmiotem współwykorzystania, zbliżeń lub skrzyżowań z telekomunikacyjnymi obiektami budowlanymi;
5) kanalizacja kablowa - ciąg rur osłonowych i związanych z nimi pomieszczeń podziemnych dla kabli i ich złączy oraz urządzeń telekomunikacyjnych;
6) linia kablowa - ciąg połączonych kabli;
7) linia kablowa nadziemna - linię kablową umieszczoną na podbudowie nadziemnej;
8) linia kablowa podziemna - linię kablową umieszczoną bezpośrednio w ziemi;
9) maszt antenowy - antenową konstrukcję wsporczą, z odciągami;
10) odległość podstawowa - najmniejszą odległość budowli telekomunikacyjnej od skrajni innego obiektu budowlanego, przy której nie wymaga się stosowania zabezpieczenia specjalnego bądź szczególnego, na odcinkach zbliżeń i skrzyżowań;
11) przyłącze telekomunikacyjne do budynku - odcinek linii kablowej podziemnej, linii kablowej nadziemnej lub kanalizacji kablowej, zawarty między złączem rozgałęźnym a zakończeniem tych linii lub kanalizacji w budynku;
12) skrzyżowanie z innymi obiektami budowlanymi lub śródlądowymi wodami powierzchniowymi - odcinek linii kablowej lub kanalizacji kablowej przebiegający w poprzek obszaru innego obiektu budowlanego lub śródlądowej wody powierzchniowej;
13) wieża antenowa - antenową konstrukcję wsporczą, bez odciągów;
14) współwykorzystanie innych obiektów budowlanych dla telekomunikacyjnych obiektów budowlanych - usytuowanie telekomunikacyjnych obiektów budowlanych na obszarze bądź w strukturze innych obiektów budowlanych;
15) zabezpieczenie specjalne - elementy ostrzegawcze i wzmocnienia mechaniczne stosowane w przypadkach zbliżeń i skrzyżowań budowli telekomunikacyjnych z innymi obiektami budowlanymi, gdy odległość telekomunikacyjnych obiektów budowlanych od innego obiektu budowlanego jest mniejsza niż odległość podstawowa lub głębokość podstawowa o nie więcej niż 50 %;
16) zabezpieczenie stykowe - elementy ostrzegawcze i wzmocnienia mechaniczne stosowane w przypadkach zbliżeń i skrzyżowań budowli telekomunikacyjnych z innymi obiektami budowlanymi, gdy odległość telekomunikacyjnego obiektu budowlanego od innego obiektu budowlanego jest mniejsza niż 25 % odległości podstawowej lub głębokości podstawowej;
17) zabezpieczenie szczególne - elementy ostrzegawcze i wzmocnienia mechaniczne stosowane w przypadkach zbliżeń i skrzyżowań budowli telekomunikacyjnych z innymi obiektami budowlanymi, gdy odległość telekomunikacyjnego obiektu budowlanego od innego obiektu budowlanego jest mniejsza niż 50 %, lecz większa niż 25 % odległości podstawowej lub głębokości podstawowej;
18) zbliżenie telekomunikacyjnego obiektu budowlanego - odcinek linii kablowej lub kanalizacji kablowej, przebiegający wzdłuż innego obiektu budowlanego w odległości mniejszej niż odległość podstawowa.
§ 4. Linie kablowe powinny być umieszczane w kanalizacji kablowej, z zastrzeżeniem § 5 ust. 1 i § 6.
§ 5. 1. Dopuszcza się budowę linii kablowych podziemnych, przy czym głębokość podstawowa ułożenia kabla w ziemi powinna być nie mniejsza niż 0,7 m, a w połowie głębokości ułożenia kabla powinna być umieszczona taśma ostrzegawcza.
2. Dopuszcza się budowę linii kablowych nadziemnych na istniejącej podbudowie telekomunikacyjnej, elektroenergetycznej i trakcyjnej.
3. W przypadku rozbudowy linii kablowych nadziemnych oraz budowy przyłączy telekomunikacyjnych do budynków na terenach skalistych, terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz terenach zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych, dopuszcza się budowę telekomunikacyjnych linii nadziemnych.
4. Na obszarach morskich dopuszcza się umieszczanie linii kablowej na lub w dnie morskim.
§ 6. 1. Kanalizacja kablowa może być sytuowana w pasie drogowym z wykorzystaniem drogowych obiektów inżynierskich.
2. W przypadku uzyskania zezwolenia właściwego zarządcy drogi na usytuowanie kanalizacji kablowej w pasie drogowym z wykorzystaniem drogowych obiektów inżynierskich bądź w innym dostępnym dla kanalizacji kablowej terenie należy kanalizację tak usytuować, aby liczba zbliżeń i skrzyżowań kanalizacji kablowej z innymi obiektami budowlanymi lub śródlądowymi wodami powierzchniowymi była jak najmniejsza.
3. Warunki techniczne i usytuowana, jakim powinna odpowiadać kanalizacja kablowa i linie kablowe podziemne w przypadkach współwykorzystania innych obiektów budowlanych oraz zbliżeń telekomunikacyjnego obiektu budowlanego do innych obiektów budowlanych, w tym skrzyżowań z innymi obiektami budowlanymi i śródlądowymi wodami powierzchniowymi, zwanym dalej "zbliżeniem do innego obiektu budowlanego", określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
4. Warunkiem technicznym usytuowań, o których mowa w ust. 3, jest zachowanie właściwości konstrukcyjnych i użytkowych innych obiektów budowlanych.
5. Rury i osprzęt rur kanalizacji kablowej powinien odznaczać się odpornością na ściskanie o wartości minimalnej wyrażonej w niutonach:
1) 250 - dla rur układanych w innych rurach lub wewnątrz budynków,
2) 450 - dla rur układanych w ziemi,
3) 600 - dla rur układanych na odcinkach zbliżeń (rury zbliżeniowe),
4) 750 - dla rur układanych na odcinkach skrzyżowań (rury przepustowe)
- wyznaczonych w próbie odporności na ściskanie, o której mowa w pkt 10.2 normy PN-EN 50086-1 2001 "Systemy rur instalacyjnych do prowadzenia przewodów. Część 1: Wymagania ogólne".
6. Zwieńczenia studni kablowych oraz zasobników kablowych przykrytych warstwą ziemi o grubości 0,7 m powinny odznaczać się odpornością na nacisk z góry o wartości minimalnej wyrażonej w kiloniutonach:
1) 15 - dla powierzchni przeznaczonych wyłącznie dla pieszych i rowerzystów,
2) 125 - dla dróg i obszarów dla pieszych, powierzchni równorzędnych, parkingów lub terenów parkowania samochodów osobowych,
3) 250 - dla zwieńczeń usytuowanych przy krawężnikach w obszarze, który mierzony od ściany krawężnika może sięgać w tor ruchu maksimum 0,5 m i w drogę dla pieszych 0,2 m,
4) 400 - dla jezdni i dróg (również ciągów pieszo-jezdnych), utwardzonych poboczy oraz obszarów parkingowych dla wszelkich rodzajów pojazdów drogowych
- wyznaczonych w próbie obciążenia zgodnie z pkt 8.1-3 normy PN-EN 124:2000 "Zwieńczenia wpustów i studzienek kanalizacyjnych do nawierzchni dla ruchu pieszego i kołowego. Zasady konstrukcji, badania typu, znakowanie, kontrola jakości".
7. Zwieńczenia studni, o których mowa w ust. 6, powinny posiadać otwór do kontroli ewentualnej obecności w studni gazu palnego.
§ 7. Odległości linii kablowej od powierzchni ziemi poza pasem drogowym nie powinny być mniejsze niż:
1) 3,5 m - dla linii kablowych nadziemnych biegnących wzdłuż ulic i dróg publicznych, w miejscach niedostępnych dla pojazdów i ciężkiego sprzętu rolniczego;
2) 4 m - dla linii kablowych nadziemnych biegnących przez pola, przy zjazdach na pola uprane oraz nad wjazdami do zabudowań gospodarczych;
3) 3 m - dla linii kablowych nadziemnych biegnących poza miastami i miejscowościami o zwartej zabudowie oraz w miejscach niedostępnych dla pojazdów i ciężkiego sprzętu rolniczego;
4) 4,5 m - dla linii kablowych nadziemnych w miejscach dostępnych dla pojazdów i ciężkiego sprzętu rolniczego.
§ 8. Wymagania techniczne dotyczące ochrony sieci telekomunikacyjnej i urządzeń telekomunikacyjnych przed przepięciami i przetężeniami powstającymi w torach kablowych i napowietrznych określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
§ 9. Przy określaniu usytuowania antenowych konstrukcji wsporczych należy kierować się względami technologicznymi oraz wymaganiami bezpieczeństwa dotyczącymi w szczególności:
1) ochrony przed polem elektromagnetycznym, z uwzględnieniem dopuszczalnych poziomów promieniowania, jakie mogą występować w środowisku;
2) bezpieczeństwa i higieny pracy w pobliżu urządzeń wytwarzających pole elektromagnetyczne.
§ 10. 1. Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, a niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy rozporządzenia.
2. W przypadku gdy przed dniem wejścia w życie rozporządzenia dokonano zgłoszenia budowy lub wykonywania robót budowlanych, zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, przepisów rozporządzenia nie stosuje się.
3. Do postępowań w sprawie istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stosuje się przepisy, na podstawie których wydana została decyzja o pozwoleniu na budowę lub decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego.
§ 11. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1) Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej - łączność, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 134, poz. 1429).
2) Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 8 lipca 2005 r. pod numerem 2005/0335/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65, poz. 597), które wdraża dyrektywę 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998, z późn. zm.).
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 41, Nr 92, poz. 881, Nr 93, poz. 888 i Nr 96, poz. 959 oraz z 2005 r. Nr 113, poz. 954, Nr 163, poz. 1362 i 1364 i Nr 169, poz. 1419.
USYTUOWANIE I WARUNKI TECHNICZNE, JAKIM POWINNA ODPOWIADAĆ KANALIZACJA KABLOWA I LINIE KABLOWE PODZIEMNE W PRZYPADKACH WSPÓŁWYKORZYSTANIA INNYCH OBIEKTÓW BUDOWLANYCH, ZBLIŻEŃ Z INNYMI OBIEKTAMI BUDOWLANYMI ORAZ SKRZYŻOWAŃ Z INNYMI OBIEKTAMI BUDOWLANYMI I ŚRÓDLĄDOWYMI WODAMI POWIERZCHNIOWYMI
Zabezpieczenie stykowe należy określić w uzgodnieniu z zarządem, zarządcą lub właścicielem innego obiektu budowlanego.
I. Usytuowanie i warunki techniczne, jakim powinna odpowiadać kanalizacja kablowa i linie kablowe podziemne na odcinkach współwykorzystania innych obiektów budowlanych
1. Droga (pas drogowy)
Usytuowanie i zabezpieczenia:
|
Część pasa drogowego
|
Punkt odniesienia
|
Odległość podstawowa [m]
|
Głębokość podstawowa [m]
|
Zabezpieczenie specjalne
|
Zabezpieczenie szczególne
|
|
Jezdnia
|
krawędź jezdni
|
0,5
|
dowolna (wg uzgodnienia)
|
rury przepustowe
|
rury przepustowe
|
|
Pobocze
|
krawędź jedni
|
0,5
|
0,8
|
taśma ostrzegawcza
|
rury zbliżeniowe
|
|
Pas rozdzielający
|
krawędź jezdni
|
1,0
|
0,8
|
taśma ostrzegawcza
|
taśma ostrzegawcza
|
|
Rów odwadniający*)
|
krawędź pobocza
|
0,5
|
0,8
|
rury zbliżeniowe
|
ława betonowa
|
|
Pas poza rowem odwadniającym
|
krawędź rowu
|
0,5
|
0,8
|
taśma ostrzegawcza
|
rury zbliżeniowe
|
|
Drzewa wzdłuż dróg
|
lico pnia drzewa
|
2,0
|
0,8
|
wg uzgodnienia
|
wg uzgodnienia
|
*) Skarpa wewnętrzna, skarpa zewnętrzna lub dno rowu.
2. Ulica (pas drogowy ulicy)
1) usytuowanie i zabezpieczenia:
|
Część pasa drogowego
|
Punkt odniesienia
|
Odległość podstawowa [m]
|
Głębokość podstawowa [m]
|
Zabezpieczenie specjalne
|
Zabezpieczenie szczególne
|
|
Jezdnia
|
krawędź jezdni
|
0,5
|
dowolna (wg uzgodnienia)
|
rury przepustowe
|
rury przepustowe
|
|
Chodnik
|
krawędź jedni
|
0,5
|
0,7
|
rury zbliżeniowe
|
rury przepustowe
|
|
Trawnik
|
krawędź jezdni lub chodnika
|
0,5
|
0,7
|
rury zbliżeniowe
|
rury przepustowe
|
2) dopuszcza się sytuowanie kabli w krawężniku o specjalnej konstrukcji.
3. Linia kolejowa
1) usytuowanie i zabezpieczenia:
|
Część linii kolejowej
|
Odległość podstawowa
[m]
|
Głębokość podstawowa
[m]
|
Zabezpieczenie specjalne
|
Zabezpieczenie szczególne
|
|
Torowisko
|
2,2 od osi toru
|
1,5 od poziomu główki szyny
|
rury zbliżeniowe
|
rury przepustowe
|
|
Pobocze linii
|
0,5 od skraju pasa torowego
|
0,7 od poziomu główki szyny
|
rury zbliżeniowe
|
rury przepustowe
|
2) na liniach zelektryfikowanych przy torze zbudowanym z szyn UIC S60 i podkładach strunobetonowych podstawowa odległość liczona od osi toru powinna wynosić co najmniej 2,80 m do boku korytka
4. Usytuowanie i zabezpieczenia drogowych i kolejowych obiektów inżynierskich
|
Rodzaj obiektu
|
Usytuowanie
|
Zabezpieczenie specjalne
|
Zabezpieczenie szczególne
|
|
Most
|
w istniejącym ciągu przeznaczonym dla kabli, umocowanie do konstrukcji mostu lub w inny - wg uzgodnienia |
rury trudno zapalne lub rury zbliżeniowe trudno zapalne |
rury przepustowe trudno zapalne, dodatkowe osłony, np. korytka metalowe |
|
Tunel
|
w istniejącym kanale kablowym, pod chodnikiem, na ścianie tunelu, w kanałach przepustowych pod stacjami metra lub w inny sposób - wg uzgodnienia |
rury trudno zapalne lub rury zbliżeniowe trudno zapalne |
rury przepustowe trudno zapalne, dodatkowe osłony, np. korytka metalowe |
|
Wiadukt
|
w istniejącym kanale kablowym, pod chodnikiem, na konstrukcji wiaduktu lub w inny sposób - wg uzgodnienia |
rury trudno zapalne lub rury zbliżeniowe trudno zapalne |
rury przepustowe trudno zapalne, dodatkowe osłony metalowe |
5. Usytuowanie i zabezpieczenia budynków (kanalizacja wewnątrzbudynkowa):
1) dostosowane do konstrukcji budynku wg uzgodnienia z zarządcą lub właścicielem;
3) przejścia przez elementy oddzieleń przeciwpożarowych w przepustach instalacyjnych ognioodpornych o klasie odporności ogniowej, takiej jak klasa odporności ogniowej oddzielenia, w którym zlokalizowano przepust.
6. Pozostałe obiekty budowlane (wodociągi, ciepłociągi, kanalizacja ściekowa i burzowa, gazociągi, ropociągi, lotniska, budowle obronne, budynki hydrotechniczne, obiekty małej architektury).
Usytuowanie i zabezpieczenia wg uzgodnienia z zarządcą lub właścicielem.
II. Usytuowanie i warunki techniczne, jakim powinna odpowiadać kanalizacja kablowa i linie kablowe podziemne w przypadku zbliżeń z innymi obiektami budowlanymi
1. Usytuowanie i zabezpieczenia kanalizacji kablowej lub linii kablowej podziemnej:
2) głębokość podstawowa: co najmniej taka sama jak głębokość innej kanalizacji lub kabla;
3) zabezpieczenie specjalne: taśma ostrzegawcza;
4) zabezpieczenie szczególne: rury zbliżeniowe.
2. Usytuowanie i zabezpieczania linii elektroenergetycznej ziemnej (kabel ziemny):
1) odległość podstawowa: 0,5 m lub wg uzgodnienia;
3) zabezpieczenie specjalne: rury zbliżeniowe oraz taśma ostrzegawcza;
4) zabezpieczenie szczególne: przegroda betonowa.
3. Usytuowanie i zabezpieczenia elektroenergetycznej linii napowietrznej lub linii trakcyjnej:
1) odległość podstawowa od konstrukcji wsporczej linii elektroenergetycznej napowietrznej lub linii trakcyjnej o napięciu znamionowym do 1 kV wynosi 0,8 m;
2) odległości podstawowe od konstrukcji wsporczej linii elektroenergetycznej napowietrznej lub linii trakcyjnej o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV lub od uziomu słupa tej linii wynoszą:
a) 50 m - w przypadku linii elektroenergetycznych pracujących w układzie z bezpośrednio (skutecznie) uziemionym punktem zerowym, niezależnie od rodzaju zastosowanych konstrukcji wsporczych linii,
b) 5 m - w przypadku linii elektroenergetycznych pracujących w układzie z izolowanym punktem zerowym lub linii skompensowanych, mających konstrukcje wsporcze stalowe, betonowe lub drewniane uziemione,
c) 0,8 m - w przypadku linii elektroenergetycznych pracujących w układzie z izolowanym punktem zerowym, linii skompensowanych, mających konstrukcje wsporcze drewniane nieuziemione:
– głębokość podstawowa: 0,7 m,
– zabezpieczenie specjalne i szczególne: środki ochronne uzgodnione z właścicielem lub zarządcą linii elektroenergetycznej.
a) wodociąg magistralny: 1,0 m,
b) wodociąg rozdzielczy: 0,5 m;
3) zabezpieczenie specjalne: rury zbliżeniowe oraz taśma ostrzegawcza;
4) zabezpieczenie szczególne: rury przepustowe oraz taśma ostrzegawcza.
a) ciepłociąg parowy: 2,0 m,
b) ciepłociąg wodny: 1,0 m;
3) zabezpieczenie specjalne: rury zbliżeniowe oraz taśma ostrzegawcza;
4) zabezpieczenie szczególne: rury przepustowe oraz taśma ostrzegawcza.
6. Usytuowanie i zabezpieczenia kanalizacji ściekowej i burzowej:
3) zabezpieczenie specjalne lub szczególne: rury zbliżeniowe.
a) gazociąg niskiego i średniego ciśnienia - 0,5 m dla kabla ziemnego,
- 1,0 m dla kanalizacji kablowej,
b) gazociąg podwyższonego średniego ciśnienia oraz wysokiego ciśnienia o Ænom do 150 mm - 2,0 m,
c) jw., lecz Ænom = 150¸300 mm - 3,0 m,
d) jw., lecz Ænom = 300¸500 mm - 4,0 m,
e) jw., lecz Ænom > 500 mm - 6,0 m;
3) zabezpieczenie specjalne: rury zbliżeniowe lub przepustowe oraz taśma ostrzegawcza;
4) zabezpieczenie szczególne: przegroda żelbetowa.
8. Usytuowanie i zabezpieczenia ropociągu technologicznego na terenie baz i stacji paliw płynnych, rurociągu dalekosiężnego do transportu ropy naftowej i produktów naftowych:
a) baza sieci ropociągowej - kanalizacja kablowa poza strefą zagrożoną wybuchem,
b) ropociąg - 8,0 m dla kanalizacji nieobsługującej ropociągu,
c) ropociąg - 5,0 m dla kanalizacji obsługującej ropociąg;
9. Usytuowanie i zabezpieczenia obiektów małej architektury i budynków:
2) odległość podstawowa od uziomu odgromowego: 1 m;
4) zabezpieczenie specjalne: taśma ostrzegawcza;
5) zabezpieczenie szczególne: rury zbliżeniowe.
10. Pozostałe obiekty budowlane (lotniska, budowle obronne, budowle hydrotechniczne).
Usytuowanie i zabezpieczenia wg uzgodnienia z zarządem, zarządcą lub właścicielem obiektu.
III. Usytuowanie i warunki techniczne, jakim powinna odpowiadać kanalizacja kablowa i linie kablowe podziemne w przypadku skrzyżowań z innymi obiektami budowlanymi i śródlądowymi wodami powierzchniowymi.
Odcinki kanalizacji kablowej i linii kablowych podziemnych powinny krzyżować się z innymi obiektami budowlanymi oraz śródlądowymi wodami powierzchniowymi pod kątem prostym.
Dopuszczalne odchylenia od kąta prostego podane są poniżej w odniesieniu do poszczególnych obiektów budowlanych oraz śródlądowych wód powierzchniowych.
2) dopuszczalne odchylenie od kąta prostego: 45°;
3) zabezpieczenie specjalne: wg uzgodnienia.
1) odległość podstawowa: wg uzgodnienia z zarządcą lub zarządem drogi;
2) zabezpieczenie specjalne: rury przepustowe;
3) dopuszczalne odchylenie od kąta prostego: 45°.
1) głębokość podstawowa: 1,5 m w odległości pionowej mierzonej od górnej powierzchni kanalizacji kablowej do stopki szyny;
2) głębokość ułożenia poza torowiskiem:
a) 0,3 m od górnej powierzchni kanalizacji do zewnętrznej dolnej powierzchni kabla sygnalizacyjnego lub zasilającego ułożonych bezpośrednio w ziemi,
b) 0,5 m od górnej powierzchni kanalizacji do najniżej położonego punktu dna rowu ściekowego lub dolnej powierzchni sączka odwadniającego,
c) 0,8 m od górnej powierzchni kanalizacji do dolnej powierzchni kanału pędniowego lub kanału kablowego dla kabli sygnalizacyjnych;
3) zabezpieczenie specjalne: rury przepustowe.
|
Rodzaj obiektu
|
Usytuowanie
|
Zabezpieczenie specjalne
|
Zabezpieczenie szczególne
|
|
Most
|
w istniejącym ciągu przeznaczonym dla kabli, umocowanie do konstrukcji mostu lub w inny sposób - wg uzgodnienia |
rury trudno zapalne, rury zbliżeniowe trudno zapalne
|
rury przepustowe trudno zapalne, dodatkowe osłony, np. korytka metalowe |
|
Tunel
|
usytuowanie w istniejącym kanale kablowym, pod chodnikiem, na ścianie tunelu, w kanałach przepustowych pod stacjami metra lub w inny sposób - wg uzgodnienia |
rury trudno zapalne, rury zbliżeniowe trudno zapalne
|
rury przepustowe trudno zapalne, dodatkowe osłony, np. korytka metalowe |
|
Wiadukt
|
usytuowanie w istniejącym kanale kablowym, pod chodnikiem, na konstrukcji wiaduktu lub w inny sposób - wg uzgodnienia |
rury trudno zapalne, rury zbliżeniowe trudno zapalne
|
rury przepustowe trudno zapalne, dodatkowe osłony metalowe
|
1) odległość podstawowa: 0,5 m lub wg uzgodnienia;
2) zabezpieczenie specjalne: rury zbliżeniowe;
3) zabezpieczenie szczególne: rury przepustowe i/lub ława betonowa.
1) odległość podstawowa: wg uzgodnienia;
2) głębokość ułożenia: 0,7 m lub wg uzgodnień.
a) wodociąg magistralny: 0,25 m,
b) wodociąg rozdzielczy: 0,15 m;
2) zabezpieczenie specjalne: rura zbliżeniowa;
3) zabezpieczenie szczególne: rura przepustowa lub ława betonowa.
1) odległość podstawowa (dla ciepłociągu parowego i wodnego): 0,5 m;
2) zabezpieczenie specjalne: rura zbliżeniowa;
3) zabezpieczenie szczególne: rura przepustowa lub ława betonowa.
2) zabezpieczenie specjalne: rura zbliżeniowa;
3) zabezpieczenie szczególne: rura przepustowa lub ława betonowa.
1) odległość podstawowa: wg uzgodnienia;
2) zabezpieczenie specjalne: rura zbliżeniowa;
3) zabezpieczenie szczególne: rura przepustowa lub ława betonowa.
1) odległość podstawowa: wg uzgodnienia;
2) zabezpieczenie specjalne: rura zbliżeniowa;
3) zabezpieczenie szczególne: rura przepustowa lub ława betonowa.
1) kanalizacja kablowa powinna być tak usytuowana, aby nie powodowała przeszkód w żegludze oraz utrzymaniu śródlądowych wód powierzchniowych;
2) warunki budowy kanalizacji kablowej na skrzyżowaniach z śródlądowymi wodami powierzchniowymi:
a) skrzyżowanie w dogodnym i bezpiecznym dla kanalizacji kablowej miejscu, pod kątem 90° do osi podłużnej cieku, z dopuszczalnym odchyleniem 15°,
b) lokalizację skrzyżowania uzgadnia się z właściwym dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej oraz organami wykonującymi prawa właścicielskie w stosunku do wód publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa,
c) oznaczenie skrzyżowania znakami o zakazie kotwiczenia lub wleczenia kotwicy, dobrze widocznymi ze środka toru wodnego, ustawionymi na każdym brzegu w odległości nie większej niż 50 m od kanalizacji kablowej w górę i w dół drogi wodnej,
d) przepust kanalizacji kablowej pod śródlądową wodą powierzchniową o szerokości lustra wody nie większej niż 5 m może być wykonane metodą bagrowania, pod warunkiem przywrócenia stanu pierwotnego po wykonaniu przejścia,
e) przepust kanalizacji kablowej pod śródlądową wodą powierzchniową o szerokości lustra wody powyżej 5 m należy wykonywać pod dnem z zastosowaniem technologii niepowodującej naruszenia koryta,
f) przepust kanalizacji kablowej pod śródlądową wodą powierzchniową o szerokości lustra większej niż 25 m powinien być wykonany na głębokości co najmniej 5 m, licząc od najniżej położonego punktu dna oczyszczonego,
g) przepust kanalizacji kablowej pod śródlądową wodą powierzchniową (kanałem) o szerokości lustra mniejszej niż 25 m powinien być wykonany przy zachowaniu głębokości ułożenia co najmniej 0,8 m odmierzanej prostopadle do powierzchni stoku i dna. Odległość osi przepustu od mostu nie powinna być mniejsza niż 20 m - przy szerokości lustra wody powyżej 10 m - i 10 m - przy szerokości do 10 m,
h) zabezpieczenie specjalne: rury przepustowe.
IV. Usytuowanie i warunki techniczne, jakim powinna odpowiadać kanalizacja kablowa na odcinkach przyłączy telekomunikacyjnych do budynków
Kanalizacja kablowa może być budowana na odcinkach przyłączy telekomunikacyjnych do budynków jako:
Usytuowanie i zabezpieczenia wg uzgodnienia z właścicielem lub zarządcą budynku, przy czym kanalizacja powinna być zakończona 1,5 m przed budynkiem.
Usytuowanie i zabezpieczenia wg uzgodnienia z właścicielem lub zarządcą budynku, przy czym wprowadzenie do budynku powinno być uszczelnione dla gazu zarówno po stronie studni przybudynkowej, jak i we wnętrzu budynku.
WYMAGANIA TECHNICZNE DOTYCZĄCE OCHRONY SIECI TELEKOMUNIKACYJNEJ I URZĄDZEŃ TELEKOMUNIKACYJNYCH PRZED PRZEPIĘCIAMI I PRZETĘŻENIAMI POWSTAJĄCYMI W TORACH KABLOWYCH I NAPOWIETRZNYCH
1) dynamiczne napięcie zadziałania ogranicznika przepięć - maksymalne napięcie na wyjściu ogranicznika, przy dołączeniu na jego wejściu układu napięcia narastającego od wartości 0 V, ze stromością 1 kV/µs;
2) jednostopniowy ogranicznik przepięć - układ zawierający dwa pojedyncze, lub jeden trójelektrodowy, elementy ograniczające napięcie w obu przewodach toru w stosunku do przewodu połączonego z uziemieniem;
3) ogranicznik przepięć typu POP - ogranicznik iskiernikowy, którego elektrody wyładowcze mogą być utworzone przez dwa końce przewodów zbliżonych do siebie na określoną odległość;
4) przepięcie - napięcie przekraczające o co najmniej 20 % maksymalne napięcie, jakie może wystąpić w czasie normalnej pracy linni lub urządzenia;
5) przetężenie - prąd przekraczający o co najmniej 20 % wartość maksymalnego prądu, jaki może wystąpić w czasie normalnej pracy linii lub urządzenia;
6) statyczne napięcie zadziałania ogranicznika przepięć - maksymalne napięcie występujące na wyjściu układu ogranicznika, przy dołączeniu na jego wejściu napięcia narastającego od wartości 0 V, ze stromością mniejszą niż 100 V/s;
7) termistor PTC (Positive Temperature Coefficient) - termistor o dodatnim współczynniku temperaturowym;
8) udar napięciowy 10/700 µs - impuls napięciowy o czasie narastania 10 µs mierzony od 0,1 do 0,9 wartości szczytowej napięcia zbocza narastającego i o czasie trwania 700 µs, mierzonym od 0,1 wartości szczytowej napięcia zbocza narastającego do 0,5 wartości szczytowej napięcia zbocza opadającego;
9) udar prądowy 8/20 µs - impuls prądu o czasie narastania 8 µs mierzony od 0,1 do 0,9 wartości szczytowej prądu narastającego i o czasie trwania 20 µs, mierzonym od 0,1 wartości szczytowej prądu zbocza narastającego do 0,5 wartości szczytowej prądu zbocza opadającego;
10) wielostopniowy ogranicznik przepięć - układ zawierający więcej elementów ograniczających napięcie niż układ jednostopniowy;
11) tor kablowy (abonencki) - para żył miedzianych w kablach połączonych wzdłużnie, zawarta pomiędzy łączówką przełącznicy głównej a gniazdkiem abonenckim;
12) tor kablowy (międzycentralowy) - para żył miedzianych w kablu międzycentralowym zawarta między łączówkami przełącznicy głównej dwóch central lub centrali i koncentratora bądź centrali abonenckiej;
13) tor napowietrzny (abonencki, międzycentralowy) - tor przewodowy zbudowany z dwóch położonych obok siebie i odizolowanych od siebie przewodów metalowych umieszczonych na podbudowie słupowej.
Linia kablowa nadziemna powinna posiadać ochronę zapewniającą bezpieczeństwo jej użytkowania.
Do ochrony tej zaliczamy systemy uziemiające oraz ograniczniki przepięć, przy czym:
1) w liniach kablowych nadziemnych element nośny kabla powinien być uziemiony na początku i na końcu linii oraz na co piątym słupie, oraz na każdym słupie posiadającym uziom. Rezystancja uziemienia uziomu nie powinna być mniejsza niż 25 W;
2) na obydwu końcach kabla należy uziemić zaporę przeciwwilgociową kabla;
3) rezystancja uziemienia uziomu nie może być większa niż 10 W, a połączenie uziemienia z elementem nośnym oraz z zaporą przeciwwilgociową należy wykonać przewodem o przekroju co najmniej 16 mm2; sposób dołączenia powinien zapewniać rezystancję stykową poniżej 0,01 W;
4) miejsce dołączenia uziemienia do elementu nośnego oraz do zapory przeciwwilgociowej należy zabezpieczyć przed wpływami atmosferycznymi;
5) w miejscu przejścia linii kablowej nadziemnej w linię kablową podziemną lub w linię kablową ułożoną w kanalizacji kablowej należy na wszystkich torach kablowych zainstalować ograniczniki przepięć o znamionowym prądzie wyładowczym nie mniejszym niż 10 kA (8/20 µs) oraz o dynamicznym napięciu zadziałania poniżej 800 V (1 kV/µs); rezystancja uziemienia uziomu nie może być większa niż 10 W;
6) ograniczniki przepięć należy zabezpieczyć przed wpływami atmosferycznymi oraz zabezpieczyć przed dostępem do nich osób niepożądanych;
7) tory kablowe należy bezpośrednio dołączyć do opraw (łączówek) ograniczników przepięć; dołączenie uziemienia należy wykonać przewodem o przekroju co najmniej 16 mm2.
1) w miejscu przejścia torów napowietrznych w linię kablową nadziemną lub w linię kablową podziemną, lub linię kablową ułożoną w kanalizacji kablowej należy na wszystkich torach zainstalować zespoły zabezpieczające, składające się z bezpiecznika zwłocznego (o wartości prądu znamionowego zależnej od przeznaczenia toru) oraz ogranicznika przepięć o znamionowym prądzie wyładowczym minimum 15 kA (8/20 µs) oraz o dynamicznym napięciu zadziałania poniżej 800 V (1 kV/µs);
2) zastosowane bezpieczniki powinny być odporne (nie ulegać przepaleniu) na wielokrotne udary o napięciu 5 kV i prądzie maksymalnym 50 A (10/700 µs);
3) rezystancja uziemienia uziomu nie może być większa niż 10 W; dołączenie uziemienia należy wykonać przewodem o przekroju co najmniej 16 mm2;
4) zespoły zabezpieczające należy zabezpieczyć przed wpływami atmosferycznymi oraz zabezpieczyć przed dostępem osób niepożądanych;
5) tory kablowe należy bezpośrednio dołączyć do opraw (łączówek) zespołów zabezpieczających; dołączenie torów napowietrznych do zespołów zabezpieczających należy wykonać przewodem o maksymalnym przekroju zgodnym z dokumentacją opraw (łączówek);
6) w odległości około 150 m (3 przęsła) przed słupem kablowym należy zainstalować ograniczniki przepięć typu POP, z przerwą iskrową około 5 mm;
7) rezystancja uziemienia uziomu odgromnika typu POP nie może być większa ni 20 W; dołączenie uziemienia należy wykonać przewodem o przekroju co najmniej 16 mm2;
8) zabezpieczenie linii kablowej nadziemnej umiejscowionej między torami napowietrznymi musi być zgodne z wymaganiami podanymi w pkt 1 ppkt 5 - pkt 2 ppkt 7.
3. Zabezpieczenie torów kablowych linii kablowych napowietrznych, torów napowietrznych oraz torów kablowych linii kablowych podziemnych współpracujących z urządzeniami telekomunikacyjnymi
1) wszystkie tory kablowe linii kablowych napowietrznych i tory napowietrzne oraz tory kablowe linii kablowych podziemnych, współpracujące z urządzeniami telekomunikacyjnymi znajdującymi się w budynku lub szafie telekomunikacyjnej, powinny być zabezpieczone przed przepięciami i przetężeniami;
2) układy zabezpieczające należy zainstalować na przełącznicy, na której są zakończone tory kablowe;
3) dopuszcza się zainstalowanie zabezpieczeń poza przełącznicą w oddzielnym pomieszczeniu lub na oddzielnym stojaku (szafie);
4) w przypadku toru kablowego umiejscowionego w linii kablowej podziemnej, połączonego z torem napowietrznym zabezpieczonym zgodnie z pkt 1 ppkt 5 - pkt 2 ppkt 7, dopuszcza się stosowanie tylko ochrony przed przepięciami;
5) do zabezpieczeń przed przepięciami należy stosować, dla każdej żyły kabla, ograniczniki przepięć o znamionowym prądzie wyładowczym minimum 5 kA (8/20 µs) oraz o dynamicznym napięciu zadziałania poniżej 800 V;
6) w przypadku gdy w pobliżu budynku, w którym znajdują się urządzenia telekomunikacyjne, w odległości mniejszej niż 500 m (odniesionej do długości kabla) występują tory napowietrzne współpracujące z tym obiektem lub znajdują się inne obiekty wysokościowe mogące być przyczyną zagrożenia przepięciowego (wysokie maszty, linie energetyczne wysokiego napięcia itp.), w zagrożonych torach należy zainstalować ograniczniki przepięć o wartości znamionowego prądu wyładowczego nie mniejszym niż 10 kA (8/20 µs);
7) do zabezpieczeń przed przetężeniami należy stosować bezpieczniki zwłoczne lub elementy ograniczające wartość prądu (termistory PTC);
8) zastosowanie odpowiedniego zabezpieczenia, jedno- lub wielostopniowego powinno uwzględniać następujące czynniki:
a) rodzaj chronionych urządzeń telekomunikacyjnych,
b) wymagania określone przez producenta urządzeń telekomunikacyjnych,
c) rodzaj pomieszczenia, w którym są instalowane urządzenia (ekranowanie),
d) częstość wyładowań atmosferycznych w terenie, na którym jest usytuowana sieć współpracująca z urządzeniami,
e) rodzaj gruntu (rezystywność gruntu),
f) inne czynniki, które mogą mieć wpływ na stopień zagrożenia sieci i urządzeń.
1) w przypadku doprowadzenia toru abonenckiego do abonenta linią kablową nadziemną należy stosować abonencki ogranicznik przepięć wyposażony co najmniej w ograniczniki przepięć o wartości znamionowego prądu wyładowczego 10 kA przy impulsie 8/20 µs oraz o dynamicznym napięciu zadziałania poniżej 800 V;
2) w przypadku doprowadzenia toru abonenckiego do abonenta torem napowietrznym należy stosować abonencki ogranicznik przepięć wyposażony co najmniej w dwustopniowy układ ogranicznika przepięć i zabezpieczenie przetężeniowe (bezpieczniki zwłoczne, termistory PTC). Układ ogranicznika przepięć powinien charakteryzować się znamionowym prądem wyładowczym co najmniej 10 kA (8/20 µs) oraz dynamicznym napięciem zadziałania poniżej 500 V;
3) w odległości około 150 m od zakończenia toru wykonanego nieizolowanymi przewodami należy zainstalować ograniczniki przepięć typu POP z przerwą iskrową około 5 mm. Rezystancja uziemienia ogranicznika przepięciowego POP nie powinna być większa niż 20 W.
4) w przypadku prowadzenia toru kablowego w linii kablowej podziemnej lub w linii kablowej ułożonej w kanalizacji kablowej nie wymaga się stosowania zabezpieczeń, o ile instrukcja zainstalowanego urządzenia nie stanowi inaczej;
5) abonencki ogranicznik przepięć powinien być wyposażony w zworę termiczną, a konstrukcja ogranicznika i użyte materiały powinny zabezpieczać przed możliwością porażenia użytkownika oraz przed pożarem;
6) rezystancja uziemienia uziomu abonenckiego ogranicznika przepięć nie może przekraczać 10 W, a dołączenie uziemienia należy wykonać przewodem o przekroju co najmniej 16 mm2.
